Society & CultureRelationshipsEducationSelf-ImprovementKids & FamilyParenting

UKRYTY JĘZYK CODZIENNOŚCI

Joanna Bylinka, Dorota Bartosiak

Wszystko, co robimy w relacji - gest, spojrzenie, słowo, obecność, cisza zostawia ślad. Silniejszy i trwalszy, niż się nam się wydaje.

UKRYTY JĘZYK CODZIENNOŚCI to podcast o tym, co wydarza się między ludźmi - w relacjach z dziećmi, z partnerami, z osobami w pracy i z samym sobą. To podcast o tym, co buduje więź, a co ją osłabia.Pokazujemy, jak doświadczenia z dzieciństwa kształtują sposób, w jaki funkcjonujemy w dorosłych relacjach oraz jak to, co robimy dziś jako rodzice, partnerzy czy liderzy, powtarza lub zmienia te wzorce. Zrozumienie tego, skąd biorą się nasze reakcje, pomaga świadomie wybierać inne i realnie podnosić jakość swoich relacji.Nie proponujemy szybkich metod ani prostych recept, interesuje nas proces i to, co wydarza się w tej niezwykłej przestrzeni POMIĘDZY ludźmi.

Podcast prowadzą:

Joanna Bylinka - psycholożka, pracująca w nurcie relacyjnej psychologii rozwojowej oraz konsultantka rodzicielska. Szefowa Neufeld Institute Poland.

Dorota Bartosiak - twórczyni Instytutu Neuroróżnorodności, była dziennikarka i producentka telewizyjna, osoba neuroatypowa

kontakt do nas:

kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl

Play

Open in

9 episodes
monthly
Avg 35 min
Polish

Episodes 9

Newest Oldest Longest

All9 Unplayed9 In progress0 Played0

September 2 · 40 min
„MOŻE ODŁÓŻMY TĘ ROZMOWĘ NA PÓŹNIEJ” - czyli co zrobić, kiedy emocje biorą górę
Są takie rozmowy, które rozpoczynają się od drobnej różnicy zdań, a po kilku minutach pojawia się napięcie, obrona, potrzeba postawienia na swoim. Przestajemy słyszeć drugą osobę i coraz bardziej walczymy o to, żeby samemu zostać usłyszanym. W tym odcinku rozmawiamy o tym, co właściwie dzieje się z nami w konflikcie i dlaczego zdanie: „może odłóżmy tę rozmowę na później” nie musi oznaczać ucieczki. Czasami przeciwnie - jest próbą ochrony relacji przed słowami i reakcjami, których za chwilę możemy żałować. Przyglądamy się temu, dlaczego w silnych emocjach tak trudno ochronić dostęp do empatii, rozsądku i perspektywy drugiej osoby. Rozmawiamy więc o świadomym zatrzymaniu: „teraz nie potrafię rozmawiać z Tobą tak, jak chcę, ale zależy mi, żeby wrócić do tego wątku” i o tym, że zanim zaczniemy szukać rozwiązania, najpierw trzeba odzyskać kontakt ze sobą. Mówimy też o dojrzałości emocjonalnej, o zdolności do tego, żeby czuć złość, a jednocześnie pamiętać, że druga osoba jest dla nas ważna. Konflikt pojawia się, bo jesteśmy odrębnymi ludźmi, z własnymi potrzebami, granicami i perspektywą, bliskość oznacza, że nawet wtedy, gdy chcemy czegoś innego, potrafimy pamiętać o więzi. O jakości relacji wiele mówi to, co dzieje się po konflikcie. Czy potrafimy do siebie wrócić, przeprosić, wycofać raniące słowa, wziąć odpowiedzialność za swoją część i odbudować poczucie bezpieczeństwa między nami. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
August 4 · 44 min
„POTRZEBUJĘ CIĘ” - czyli dlaczego więź jest warunkiem naszego rozwoju
W kulturze, która uczy nas niezależności, samowystarczalności i radzenia sobie samemu, zdanie „potrzebuję Cię” może brzmieć jak coś niewygodnego, jak przyznanie się do słabości. A przecież potrzeba drugiego człowieka jest jedną z najbardziej podstawowych ludzkich potrzeb, kluczową dla naszego gatunku. W tym odcinku rozmawiamy o tym, że człowiek od początku życia rozwija się w relacji. Najpierw potrzebuje fizycznej bliskości, głosu, zapachu, dotyku i obecności. Potem szuka podobieństwa, przynależności i lojalności, chce czuć: „jestem czyjś”, „mam swoje miejsce”, „ktoś stoi po mojej stronie”. Z czasem pojawia się jeszcze głębsza potrzeba:bycia ważnym. Dlatego, że jestem, a nie za osiągnięcia, zachowanie czy spełnianie czyichś oczekiwań - moje istnienie ma dla kogoś znaczenie. Rozmawiamy też o miłości i o tym, dlaczego bliskość może być zarówno źródłem bezpieczeństwa, jak i zranienia. O tym, co dzieje się, gdy dziecko lub dorosły lokuje serce tam, gdzie nikt nie potrafi się nim zaopiekować i dlaczego głębokie relacje mogą stać się miejscem uzdrawiania tego, czego kiedyś zabrakło. Na końcu dochodzimy do najgłębszego poziomu więzi: bycia naprawdę poznanym, do momentu, w którym możemy odsłonić siebie ze swoimi słabościami, marzeniami, lękami i całą prawdą o sobie i nadal doświadczać akceptacji. W tym odcinku nazywamy coś, o czym łatwo zapomnieć: do rozkwitu nie potrzebujemy wielu powierzchownych relacji. Potrzebujemy więzi, w których jesteśmy bezpieczni, ważni, kochani i naprawdę widziani, tacy, jacy jestesmy. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
July 12 · 31 min
„JESTEM W ZGODZIE Z TYM, CO ZROBIŁAM” - jak nie dać się wciągnąć w poczucie winy
Dlaczego tak łatwo bierzemy na siebie odpowiedzialność za cudze emocje? Skąd bierze się potrzeba ciągłego tłumaczenia się, przepraszania i udowadniania, że mieliśmy dobre intencje? I jak odróżnić prawdziwą odpowiedzialność od poczucia winy, które odbiera nam wolność? W tym odcinku rozmawiamy o mechanizmach uwikłania w poczucie winy - zarówno tych, które nosimy w sobie od dzieciństwa, jak i tych, które pojawiają się w relacjach z innymi ludźmi. Przyglądamy się temu, dlaczego tak łatwo przejmujemy odpowiedzialność za cudzy ból i jak rozpoznać moment, w którym ktoś dzieli się swoim cierpieniem, a kiedy próbuje sterować naszym zachowaniem poprzez poczucie winy. Mówimy o tym, jak dzieci uczą się brać odpowiedzialność za emocje dorosłych oraz jak ten wzorzec wpływa na nasze dorosłe relacje. Wyjaśniamy, czym różni się poczucie winy od odpowiedzialności i dlaczego dojrzałość nie polega na nieustannym obwinianiu siebie, lecz na uczciwym sprawdzaniu własnego sumienia i działaniu zgodnym z wartościami. To także odcinek o odwadze pozostania po swojej stronie. O umiejętności powiedzenia: „Rozumiem, że tak to widzisz” i jednocześnie „ja widzę to inaczej”. O budowaniu relacji, w których jest miejsce zarówno na empatię wobec drugiej osoby, jak i na szacunek do własnych granic, bo to, że ktoś czuje się zraniony, nie zawsze oznacza, że zrobiliśmy coś złego. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
June 24 · 32 min
„JAK TO WYGLĄDA Z TWOJEJ PERSPEKTYWY?” - o umiejętności widzenia drugiego człowieka
Co dzieje się między ludźmi, gdy przestajemy walczyć o rację, a zaczynamy interesować się tym, jak świat wygląda z perspektywy drugiej osoby? W tym odcinku rozmawiamy o znaczeniu perspektywy w budowaniu bliskich, bezpiecznych i autentycznych relacji. Zastanawiamy się, dlaczego tak trudno przyjąć, że dwie osoby mogą uczestniczyć w tym samym wydarzeniu, a jednocześnie przeżywać je zupełnie inaczej. Mówimy o różnicy między faktami a znaczeniami, które nadajemy naszym doświadczeniom, oraz o tym, dlaczego ciekawość bywa cenniejsza niż posiadanie racji. Przyglądamy się temu, jak rozwija się zdolność dostrzegania perspektywy drugiego człowieka - od dzieciństwa aż po dojrzałość. Rozmawiamy o tym, dlaczego dzieci potrzebują być widziane i słyszane, aby mogły budować kontakt ze sobą oraz uczyć się dostrzegać innych. Pokazujemy również, jak doświadczenia z przeszłości, zranienia i mechanizmy obronne mogą zamykać nas na świat drugiej osoby. To także odcinek o uwalnianiu się od potrzeby ciągłego udowadniania swojej racji, o odwadze spotkania, w którym celem jest zrozumienie i o zadawaniu pytań otwierających przestrzeń do dialogu, bliskości oraz prawdziwego spotkania. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
#5
June 7 · 30 min
"NIE ZGADZAM SIĘ" - o granicach, które budują relację
W tym odcinku rozmawiamy o granicach, które stawiamy dzieciom, bliskim i samym sobie. Zastanawiamy się, dlaczego tak często kojarzą się z ograniczaniem wolności, choć w rzeczywistości tworzą warunki do bezpieczeństwa, rozwoju i budowania zdrowych relacji. Przyglądamy się temu, jak rozpoznać granicę, która wspiera, a nie kontroluje, dlaczego sama konsekwencja nie zawsze wystarcza oraz jak znaleźć równowagę między stanowczością a uważnością na potrzeby dziecka. Rozmawiamy także o dziecięcej frustracji i o tym, dlaczego przeżywanie rozczarowania jest ważnym elementem rozwijania zdolności adaptacji do życia. To również odcinek o dorosłych, o trudnościach w odczuwaniu własnych granic, uznawaniu ich i komunikowaniu światu, o tym, jak brak kontaktu z własnymi potrzebami prowadzi do wybuchów, wycofania, przemęczenia czy poczucia niezrozumienia. Pokazujemy, że granice nie są murem oddzielającym ludzi od siebie, lecz jednym z najważniejszych fundamentów autentycznej, bliskiej i bezpiecznej relacji. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
#4
May 17 · 36 min
"WRÓCIMY DO TEGO PÓŹNIEJ" - o mechanizmach obronnych i sztuce odpuszczania
W tym odcinku rozmawiamy o różnicy między buntem a mechanizmem obronnym dziecka - dwoma zachowaniami, które na zewnątrz wyglądają podobnie, ale wydarzają się z zupełnie innych powodów. Zastanawiamy się, czym są te naturalne „bezpieczniki" psychiki, po czym je rozpoznać i dlaczego tak często mylimy je ze złą wolą, choć w rzeczywistości są sygnałem, że emocji zrobiło się za dużo. Dotykamy też niezwykle trudnego dla dorosłych momentu, w którym rodzic chce wszystko wyjaśnić natychmiast i opowiemy skąd bierze się potrzeba „domknięcia" rozmowy tu i teraz i co dzieje się, kiedy próbujemy na siłę przebić się przez mechanizmy obronne dziecka. Rozmawiamy o tym, jak łatwo pomylić wychowanie z kontrolą, troskę z naciskiem i dlaczego czasem największą dojrzałością nie jest kontynuowanie rozmowy, tylko umiejętność powiedzenia: wrócimy do tego później. Oczywistym jest, że mechanizmy te nie kończą się na dzieciństwie, pojawiają się w związkach, przyjaźniach, pracy, czyli wszędzie tam, gdzie emocje stają się zbyt trudne do uniesienia. Opowiemy o tym, jak wracać do trudnych rozmów bez poczucia winy, moralizowania i walki o rację oraz co zmienia się w relacji, kiedy zamiast próbować wygrać konflikt, zaczynamy naprawdę widzieć drugiego człowieka. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
#3
April 20 · 32 min
"TO NORMALNE, ŻE SIĘ BOISZ" - o normalizowaniu emocji i tym, co się dzieje, gdy tego nie robimy.
W tym odcinku rozmawiamy o jednej z najprostszych, a jednocześnie najbardziej niedocenianych rzeczy, które możemy powiedzieć dziecku… i sobie: to normalne, że tak się czujesz. Zastanawiamy się, dlaczego te słowa mają tak głębokie znaczenie, co dzieje się w mózgu dziecka, kiedy je słyszy, i jak dosłownie, neurobiologicznie, kształtują jego korę przedczołową, zdolność do refleksji, regulacji emocji i budowania poczucia własnej wartości. Dotykamy też trudnego tematu bagatelizowania, dowiemy się skąd się bierze ten odruch u rodziców, dlaczego "nie przesadzaj" i "wszyscy tak mają" to blokada a nie pomoc i co bezpowrotnie tracimy, kiedy zamiast uznać emocje dziecka, próbujemy je jak najszybciej wyciszyć. A ponieważ normalizowanie emocji nie kończy się na rodzicielstwie mówimy też o tym, jak bardzo my sami, jako dorośli, potrzebujemy usłyszeć te słowa. Kiedy ostatnio ktoś powiedział Ci, że to, co czujesz, jest OK? I co się z nami dzieje, kiedy przez lata tego nie słyszymy od innych ani od siebie? Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
#2
March 31 · 36 min
"ŚWIETNIE TO ZROBIŁEŚ!" - o docenianiu, uznaniu i mocy słów
W tym odcinku rozmawiamy o różnicy między chwaleniem, docenianiem a uznaniem - trzema rzeczami, które często mylimy, a które działają na nas zupełnie inaczej. Zastanawiamy się, jak prawdziwa obecność i uważność budują w dziecku trwałe poczucie własnej wartości, oraz jak język, którym mówimy, kształtuje jego poczucie sprawczości i odpowiedzialności za siebie. Dotykamy też czegoś, co dobrze znamy z własnego doświadczenia: dlaczego w naszej kulturze łatwiej przychodzi nam korygować niż zachwycać się i skąd bierze się ten odruch. A ponieważ docenianie nie kończy się na rodzicielstwie – mówimy też o tym, dlaczego tak trudno nam chwalić w pracy i w bliskich relacjach, i co bezpowrotnie tracimy, kiedy tego nie robimy. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters
March 10 · 36 min
„WOLAŁBYM NIE", czyli gdy w relacji jest miejsce na prawdziwe „ja”
„Wolałbym nie", czyli gdy w relacji jest miejsce na prawdziwe „ja” (używamy tego określenia przyjmując założenia fenomenologii i mając świadomość, że właściwie brakuje naukowych dowodów na istnienie “ja”). W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak odróżnić zdrową odmowę od unikania czy wycofania. Co się dzieje, gdy dziecko nie ma w domu przestrzeni na „nie" i jak to wpływa na jego dorosłe życie. Pokazujemy, że szacunek dla dziecięcej odmowy buduje wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa dziecka i zdolność pozostawania w relacjach bez utraty siebie, bowiem właśnie w czasie dzieciństwa ma szansę zacząć budować się zdolność późniejszego mówienia „nie” - w związkach, pracy i bliskich relacjach. Ta rozmowa opowiada o odwadze bycia sobą w więzi i o tym, że różnica zdań nie niszczy relacji, lecz czyni ją prawdziwą. Napisz do nas: kontakt@ukrytyjezykcodziennosci.pl
- Transcript
- Chapters

Showing 1–9 of 9 episodes