Skip to content
Artwork for หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม
Religion & SpiritualityBuddhismEducation

หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

dhamma.com

ธรรมะเพื่อการเจริญสติ รู้กาย รู้ใจ ตามความเป็นจริง ด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลางโดยพระปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม A collection of the Lord Buddha's teachings conveyed by the venerable Luangpor Pramote Pamojjo, a master teacher of mindfulness for the modern world and Vipassana meditation.

Play
  • 67 episodes
  • daily
  • Avg 46 min
  • Thai
Counted on this page — what you have heard stays on this device, so it is not something the list can be paged by.
  • Yesterday · 1 hr 1 min

    ปฏิบัติเพื่อมุ่งสร้างสัมมาทิฏฐิ : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 29 ต.ค. 2569

    "ถ้าอยากปฏิบัติจริงจัง ต้องทำสติปัฏฐาน สติปัฏฐานเป็นทางสายเอก เป็นทางสายเดียว ที่จะทำให้เราเข้าถึงความบริสุทธิ์หลุดพ้นได้ การปฏิบัติธรรมเราจะต้องมุ่งสร้างตัวสัมมาทิฏฐิ ความเห็นถูก ธรรมะไม่ใช่ของประหลาด ธรรมะคือความจริง สิ่งที่เป็นความจริงคือสิ่งปรุงแต่งทั้งหลายทั้งปวงไม่เที่ยง เรื่องของธัมมนิยาม สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง สังขารทั้งหลายเป็นทุกข์ ธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตา อันนี้เป็นความจริงที่เราจะต้องเข้าถึงให้ได้ คนในโลกไม่เคยเห็น พระพุทธเจ้าท่านก็มาบอกตัวความจริงให้ แล้วท่านก็บอกวิธีเข้าถึงความจริงอันนี้ คือการปฏิบัติธรรม" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 29 ตุลาคม 2569

  • Monday · 36 min

    งานหลักคืองานล้างกิเลส : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 27 ต.ค. 2569

    "เวลาเราจะทำบุญ หรือเราจะรักษาศีล จะทำทาน ทำให้พอดีกับตัวเอง ทำด้วยสติด้วยปัญญา ไม่ได้ทำด้วยความโลภ ทำบุญด้วยความโลภ ใส่บาตรก็อธิษฐานขอให้รวยๆ นี้มันบุญเจือกิเลส ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรหรอก งานหลักของเรา งานล้างกิเลส ตราบใดที่ใจเรายังมีกิเลส ใจเราก็ยังจะต้องทุกข์ต่อไป ฉะนั้นเราทำทาน เรารักษาศีล ก็เพื่อลดละกิเลส ไม่ใช่เพื่อสนองกิเลส" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 27 ตุลาคม 2569

  • Monday · 20 min

    การภาวนาเป็นบุญที่ใหญ่ที่สุด : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 26 ต.ค. 2569

    "พยายามมีสติ อ่านจิตอ่านใจตัวเอง อันนี้คือการสะสมความดีขั้นสูงสุด การที่เรามีสติ คอยรู้เท่าทันจิตใจตัวเอง อกุศลที่มีอยู่จะดับ อกุศลใหม่จะไม่เกิดในขณะที่เรามีสติอยู่ กุศลที่ยังไม่เกิดก็จะเกิดขึ้น กุศลที่เกิดแล้วก็จะพัฒนาขึ้นไป" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 26 ต.ค. 2569

  • November 9 · 54 min

    จากสมถะสู่วิปัสสนา : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 25 ต.ค. 2569

    "จิตเราพลิกแพลงตลอด เดี๋ยวก็ทำสมถะ เดี๋ยวก็พลิกไปทำวิปัสสนา ชั่วครู่ก็พลิกกลับมาทำสมถะ พลิกไปพลิกมา ไม่มีหรอกที่จิตทำวิปัสสนารวดเดียว ไม่มี มันก็มีสมถะเจืออยู่เป็นระยะๆ ไป เพราะฉะนั้นถ้าเราอยากทำสมถะ ใช้อารมณ์อะไรก็ได้ที่เรารู้ได้ คิดถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ คิดถึงทานที่เราทำแล้ว คิดถึงศีลที่เรารักษาดีแล้ว ก็เป็นสมถะทั้งหมด อยู่ในเรื่องอนุสติ 10 ข้อ เอาไว้ทำสมถะ แล้วในอนุสติจะพลิกให้เป็นวิปัสสนาได้ไหม ก็ทำได้ถ้าชำนาญจริง คิดถึงความตายแล้วแทนที่จะคิด ก็รู้สึกเรากำลังตายอยู่ทุกขณะจิตหรือทุกลมหายใจเข้าออก หายใจเข้าชีวิตก็ตายไปส่วนหนึ่ง หายใจออกก็ตายไปอีกทีหนึ่ง ร่างกายที่หายใจออกก็ไม่เที่ยง ร่างกายที่หายใจเข้าก็ไม่เที่ยง ร่างกายที่หายใจออกเป็นแค่วัตถุ ร่างกายหายใจเข้าก็เป็นแค่วัตถุ มีธาตุไหลเข้า มีธาตุไหลออก ไม่ใช่คน ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่เรา ไม่ใช่เขา อันนี้ถ้าเห็นก็เป็นวิปัสสนา ถ้าคิดพิจารณาก็เป็นสมถะ ค่อยๆ สังเกตไป" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 25 ตุลาคม 2569

  • November 8 · 58 min

    หน้าที่ต่อทุกข์คือรู้ : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 24 ต.ค. 2569

    "ตัวสัมมาทิฏฐิเป็นความรู้แจ้งอริยสัจ 4 อริยสัจ 4 ก็คือเรื่องทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค แล้วก็ต้องรู้กิจต่อทุกข์ กิจต่อสมุทัย กิจต่อนิโรธ กิจต่อมรรค จะเรียนสิ่งเหล่านี้ สิ่งที่เรียกว่าทุกข์ ไม่ใช่ความทุกข์ทรมาน สิ่งที่เรียกว่าทุกข์ คือตัวขันธ์ 5 คือตัวทุกข์ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ คือตัวทุกข์ หน้าที่ต่อทุกข์คือรู้ ไม่ใช่ละ ฉะนั้นหน้าที่ของเรา รู้กายอย่างที่กายเป็น รู้เวทนา คือความรู้สึกสุขทุกข์ อย่างที่มันเป็น สุขทุกข์ในกาย สุขทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ในใจ อะไรเกิดขึ้นก็รู้เอา ก็เห็นสัญญาเกิดดับไป บังคับไม่ได้ ควบคุมไม่ได้ อย่างความจำ บางทีก็จำได้ บางทีก็จำไม่ได้ เป็นเรื่องปกติ มันไม่เที่ยง มันควบคุมไม่ได้ ไม่ใช่ตัวเราของเรา เห็นสังขาร ความปรุงดีปรุงชั่วทั้งหลาย อันนี้เป็นของมีเหตุมันเกิด หมดเหตุมันดับไป เราสั่งอะไรมันไม่ได้ ควบคุมมันไม่ได้ ตัวจิต ท่านเรียกตัววิญญาณ ก็คือสภาวะอันเดียวกัน เป็นสภาพธรรมที่ทำหน้าที่รู้อารมณ์ สิ่งที่เรียกว่าอารมณ์ ก็คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ทั้งหลาย ใจมีหน้าที่รู้ ถ้าเราภาวนาเรื่อยๆ เราก็ต้องรู้ตามหลักทฤษฎี สัมมาทิฏฐิภาคปริยัติก็คือ เราจะต้องภาวนาจนเห็นว่า ใจของเราก็ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตาเหมือนกัน ทำกรรมฐานพุทโธๆ จิตจะหนีไป รู้ทัน จิตจะไปเพ่งคำว่าพุทโธก็รู้ทัน หรือไปเพ่งจิตที่ท่องพุทโธก็รู้ทัน หรือรู้ลมหายใจ จิตจะหนีจากลมหายใจก็รู้ จิตจะถลำไปเพ่งลมหายใจก็รู้ หัดรู้ตัวนี้ แล้วการภาวนาจะสั้นนิดเดียวเลย ถ้าทำไม่ได้ก็ไล่มาตั้งแต่รูป เวทนา สัญญา สังขาร ค่อยเข้ามาที่วิญญาณ แต่ถ้ากำลังเราพอ เราเห็นเข้ามาที่ตัววิญญาณ เห็นจิตที่จะหยั่งรู้อารมณ์ทางทวารทั้ง 6 ทำกรรมฐานสักอย่างหนึ่ง จิตหลงไปคิดก็รู้ จิตถลำลงไปเพ่งอารมณ์กรรมฐานก็รู้ นี้คือการฝึก เสร็จแล้วต่อไปในชีวิตจริง จิตเราจะไหลไปทางไหน เรารู้เอง รู้โดยไม่เจตนาจะรู้ อันนั้นถึงจะรู้จริง อย่างจงใจจะรู้ ยังรู้ไม่จริงหรอก ถ้าจงใจรู้จิตจะแน่นๆ คือถ้าสามารถเห็นจิตที่หยั่งลงไปได้ ทำได้ง่ายแล้ว" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 24 ตุลาคม 2569

  • November 5 · 16 min

    ติดอรูปฌาน : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 23 ต.ค. 2569

    "การภาวนาจริงๆ ไม่ได้ยากอะไรหรอก ให้เรารู้ทันใจของเราเอง มันชอบปรุงแต่ง เวลาอยู่เฉยๆ ก็หลงไปคิดโน่นคิดนี่ จิตใจไม่อยู่กับตัวเอง เวลาลงมือปฏิบัติ จิตก็ถลำออกไป เคลื่อนออกไป ไปเพ่ง ไปจ้องอารมณ์กรรมฐาน พอจะเข้าอรูปฌาน ส่งจิตเข้าไปในความว่าง ให้รู้ทันว่าจิตกำลังเคลื่อนไป ตรงนี้จะตั้งมั่นขึ้นทันทีเลย จิตมันจะกลับมาอยู่ที่ตัวเอง แล้วถัดจากนี้ร่างกายเคลื่อนไหวคอยรู้สึก จิตใจเราเปลี่ยนแปลงคอยรู้สึก มันจะเดินปัญญาต่อ แต่ถ้าจิตมันเคลื่อนไปอยู่ในความว่าง มันจะไม่ไปเดินปัญญา" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 23 ตุลาคม 2569

  • November 4 · 22 min

    พลาดเพราะบังคับจิต : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 22 ต.ค. 2569

    "อย่าเข้าไปแทรกแซง คนส่วนใหญ่อยากภาวนา แต่พลาดไปสร้างจิตอกุศลขึ้นแทน จิตอกุศลมีลักษณะมันแน่น ถ้าเป็นกุศลมันจะเป็นลหุตามันจะเบา เป็นมุทุตานุ่มนวลอ่อนโยน ถ้าภาวนาแล้วจิตหนักจิตแน่น รู้ทันทีเลยนี้อกุศล อย่าไปพัฒนาสิ่งเหล่านี้ ตัวนี้มันเกิดจากโลภะเป็นพื้นฐาน หรือตัณหาเป็นพื้นฐาน อยากดี อยากมีสติตลอดเวลา พอมีความอยากก็เกิดการแทรกแซง พอเกิดการแทรกแซงก็เกิดทุกข์ขึ้นมา แน่นอึดอัด มีกิเลส มีกรรม แล้วก็จะมีวิบาก" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 11 ตุลาคม 2569

  • November 4 · 11 min

    สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 21 ต.ค. 2569

    "สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง การเพ่งจ้องมันเป็นมิจฉาสมาธิ สัมมาสมาธิอาศัยสัมมาสติ ทำบ่อยๆ เจริญสติบ่อยๆ พอสติเกิดบ่อยๆ แล้วสมาธิมันจะสมบูรณ์ขึ้นมา สติไม่ใช่เครื่องมือไปจ้อง ไม่ใช่บังคับตัวเองให้รู้สึกตัว อาศัยสติรู้ทัน" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 21 ตุลาคม 2569

  • November 4 · 11 min

    สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 21 ต.ค. 2569

    "สัมมาสมาธิไม่ได้เกิดจากการเพ่งจ้อง การเพ่งจ้องมันเป็นมิจฉาสมาธิ สัมมาสมาธิอาศัยสัมมาสติ ทำบ่อยๆ เจริญสติบ่อยๆ พอสติเกิดบ่อยๆ แล้วสมาธิมันจะสมบูรณ์ขึ้นมา สติไม่ใช่เครื่องมือไปจ้อง ไม่ใช่บังคับตัวเองให้รู้สึกตัว อาศัยสติรู้ทัน" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 21 ตุลาคม 2569

  • November 2 · 57 min

    แก้มิจฉาทิฏฐิด้วยสติปัฏฐาน : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 18 ต.ค. 2569

    "วิธีที่เราจะละมิจฉาทิฎฐิก็คือการเจริญสติปัฏฐาน ถ้าเราสามารถละความเห็นผิดว่าขันธ์ 5 หรือร่างกายจิตใจเป็นตัวเรา อันนี้หัวโจกของตัวมิจฉาทิฎฐิเลย มันคิดว่าตัวเรามีอยู่จริงๆ แล้วมันก็เลยแตกแขนงไปว่าตัวเรามี ขณะนี้มี ถ้าตายไปแล้วพวกหนึ่งก็บอก ตายแล้วตัวนี้ก็ยังอยู่ไปเกิดอีก อีกพวกหนึ่งก็กลับข้าง ตอนนี้มี พอตายแล้วสูญ มันคิดว่าตอนนี้มี ตรงที่มันคิดว่าเดี๋ยวนี้เรามีตัวตนอยู่ ตัวนี้เป็นมิจฉาทิฎฐิที่ประณีตลึกซึ้งเหลือเกิน เราต้องมาเจริญสติปัฏฐาน จนเราเห็นความจริงว่าตัวเราไม่มี" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แสดงธรรม ณ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 18 ตุลาคม 2569

  • November 1 · 1 hr 2 min

    ปฏิบัติในที่ทุกสถานในกาลทุกเมื่อ : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 17 ต.ค. 2569

    "เวลาอยู่ว่างๆ ต้องภาวนาให้มันเคยชิน การปฏิบัติจะไปรอทำก่อนนอนทีเดียว ไม่พอหรอก ในชีวิตธรรมดานี้ล่ะ ต้องฝึกให้ได้ พยายามรวมการปฏิบัติเข้ากับการใช้ชีวิตเรา ถ้าทำได้เราก็จะพัฒนาได้เร็ว ถ้าเราเก่งเฉพาะตอนก่อนนอน ไปนั่งสมาธิ เดินจงกรม แต่กลางวันปล่อยใจฟุ้งซ่านหนีไป ไปไม่รอดแล้ว ถ้ากลางวันเราฟุ้ง ตอนเย็น ตอนค่ำ จะไปนั่งสมาธิจะให้สงบ มันไม่สงบง่าย แต่ถ้ากลางวันเรามีสติรู้สึกไปเรื่อยๆ ร่างกายเคลื่อนไหว รู้สึก จิตใจเปลี่ยนแปลงรู้สึกไป ตอนค่ำไปนั่งสมาธิ ไปเดินจงกรมในรูปแบบ จิตมันจะรวมเร็ว เพราะเราไม่ได้ปล่อยจิตให้ฟุ้งซ่าน วุ่นวาย ถ้ากลางวันปล่อยเต็มที่ จะไปนั่งให้สงบ มันไม่สงบหรอก ฉะนั้นอย่าไปแยกการปฏิบัติกับการใช้ชีวิตจริงออกจากกัน ถ้าเราไม่ต้องทำงานที่ต้องคิด ช่วงไหนไม่ได้ทำงานที่ใช้ความคิด ปฏิบัติได้ตลอด รู้สึกไปเรื่อยๆ รู้สึกกายรู้สึกใจ เหมือนเรามีถังน้ำ มีตะกอนอยู่ เรากวนน้ำจนน้ำขุ่นตลอดวัน แล้วตอนเย็นจะมานั่งดูให้น้ำ ตะกอนตกตะกอนให้น้ำใส เล่นยาก ฉะนั้นกลางวันก็อย่าไปกวนน้ำให้ขุ่น คือมีสติไว้ รู้ทัน ร่างกายเคลื่อนไหว รู้ทัน จิตใจเคลื่อนไหว รู้ทันไป" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 17 ตุลาคม 2569

  • November 1 · 18 min

    สมาธิที่ถูกต้องจิตต้องตั้งมั่น : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 16 ต.ค. 2569

    "เราต้องมาฝึกให้จิตมันมีบ้านอยู่ แต่ไม่ได้อยู่เป็นคุก ทำกรรมฐานไปสักอย่างหนึ่ง เพื่อจะฝึกความรู้เนื้อรู้ตัว ฝึกสติ ไม่ใช่ทำกรรมฐานเพื่อฝึกความสงบ คนเข้าวัดคิดถึงการปฏิบัติเมื่อไร ก็คิดถึงการทำจิตให้สงบ ไปนั่งสมาธิให้มันสงบ ความสงบดีไหม ก็ดี ดีกว่าความฟุ้งซ่าน แต่สมาธิที่ถูกต้องไม่ได้แปลว่าสงบ สมาธิที่ถูกต้องคือสภาวะของความตั้งมั่น จิตตั้งมั่นไม่ใช่จิตสงบ แต่จิตที่สงบอาจจะไม่ตั้งมั่น แต่จิตที่ตั้งมั่น สงบด้วย" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 ตุลาคม 2569

  • October 29 · 28 min

    ทำงานเผยแผ่ศาสนาควบคู่กับการภาวนา : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 16 ต.ค. 2569

    "ทำงานเผยแผ่ศาสนาตัวเราได้ประโยชน์ด้วย ถ้าทำงานแล้วตัวเราไม่พัฒนา ไม่ดี ฉะนั้นภาวนาไปด้วย เวลาทำงานมันกระทบกระทั่งตลอดเวลาเป็นเรื่องปกติ กระทบกระทั่งกับเพื่อนร่วมงานหรือกับญาติโยม จุดสำคัญที่เราจะอยู่กันสบายก็คือเรารู้ทันจิตใจตัวเอง ถ้าเราภาวนาไปรู้ทันใจตัวเองไปด้วย ทำงานมันมีความสุข ทำงานเผยแผ่แล้วเราต้องพัฒนาได้ด้วย" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 16 ตุลาคม 2569

  • October 28 · 19 min

    การปฏิบัติคือการเรียนรู้กายกับใจ : 15 ต.ค. 2569

    "การภาวนาจริงๆ ไม่ใช่เรื่องยาก การปฏิบัติคือการเรียนรู้ตัวเอง สิ่งที่เรียกว่าตัวเราก็ประกอบด้วยร่างกายกับจิตใจ ถ้าตามตำราเขาเรียกมีแต่รูปกับนาม รูปธรรมกับนามธรรม พูดภาษาง่ายๆ มีร่างกายกับจิตใจ การเรียนรู้ตัวเองคือการเรียนรู้กายรู้ใจ เรียนแล้วได้อะไร มีสติรู้กายรู้ใจไปอย่างที่มันเป็น เราจะได้เห็นความจริงของร่างกายของจิตใจ" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 15 ตุลาคม 2569

  • October 27 · 1 hr

    วิภัชชวิธี : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 11 ต.ค. 2569

    "การที่เราจะเรียนธรรมะ เราจะเรียนแบบวิภัชชวิธี สิ่งที่เราคิดว่าคือตัวเราของเรา จับมันมาแยกเป็นส่วนๆ ด้วยปัญญา เราจะแยกออกเป็น 5 ส่วน ก็มีรูป คือส่วนที่เป็นวัตถุ ส่วนร่างกาย เวทนา ส่วนของความรู้สึกสุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ สัญญา ส่วนของความจำได้ความหมายรู้ เช่น จำรูปได้ จำเสียง จำกลิ่น จำรส จำสัมผัส จำเรื่องราวได้ หมายรู้ก็หมายรู้ถูกหมายรู้ผิด หมายรู้ถูกก็หมายรู้ของไม่สวยไม่งามว่าไม่สวยไม่งาม ของไม่เที่ยงก็รู้ว่าไม่เที่ยง ของเป็นทุกข์ก็หมายรู้ว่าเป็นทุกข์ ของไม่ใช่ตัวตนก็หมายรู้ว่าไม่ใช่ตัวตน นี่หมายรู้ถูก หมายรู้ผิดก็ตรงข้ามกัน ถ้าแยกสังขาร สังขารคือความปรุงแต่งของจิต ปรุงดีปรุงชั่ว ปรุงไม่ดีไม่ชั่ว ตัวสุดท้ายวิญญาณ วิญญาณก็คือจิตนั่นล่ะ แต่ท่านเน้นมาที่ตัววิญญาณ คือความหยั่งรู้อารมณ์ทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ถ้าเราภาวนาแล้วเรายังเห็นตัวนี้เป็นกลุ่มเป็นก้อนอยู่ เราก็จะรู้สึกว่าตัวเรามีอยู่ เหมือนในรถยนต์ อุปกรณ์ต่างๆ มันยังรวมตัวกันอยู่ เราก็รู้สึกมีรถยนต์ พอมันแยกชิ้นส่วนออกไปแล้ว รถยนต์หายไป สิ่งที่เรียกว่าตัวเราถ้าเราจับแยกส่วนออกไปได้ รูปส่วนรูป เวทนาส่วนเวทนา สัญญาส่วนสัญญา สังขารส่วนสังขาร จิตส่วนจิต จิตคือวิญญาณ ก็ส่วนวิญญาณ เราจะพบว่าตัวตนหายไป ตัวเราไม่มีจริง" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 11 ตุลาคม 2569

  • October 26 · 59 min

    น้อมเข้ามาเรียนรู้ตัวเอง : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 10 ต.ค. 2569

    "หลักของการปฏิบัติจริงๆ ไม่ได้ยากอะไร โอปนยิโก น้อมเข้ามาหาตัวเอง น้อมเข้ามาเรียนรู้ตัวเอง อย่าส่งจิตออกนอก เพ่นพ่านออกไป ทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ คนในโลกมันไหลไปทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจตลอด มันเลยเวียนว่ายตายเกิดไม่เลิกหรอก ถ้าเราย้อนกลับเข้ามาให้ถึงจิตถึงใจ แล้วมาเรียนรู้ตัวนี้ ค่อยๆ เรียน ค่อยๆ รู้ไป วันหนึ่งเราจะเห็น กระทั่งตัวจิต มันไม่ใช่ตัวเรา มันเป็นแค่สภาวธรรมอันหนึ่ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป นี่อย่างนี้ พอเราย้อนกลับมาดูจิตบ่อยๆ แล้ววันหนึ่งเราก็จะเห็น จิตไม่ใช่ตัวเรา จิตเป็นแค่สภาวธรรมอย่างหนึ่ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป มีเหตุก็เกิด หมดเหตุก็ดับ บังคับไม่ได้ ใจมันจะเข้าใจความเป็นจริง ปัญญาคือการรู้ถูก เข้าใจถูก" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 10 ตุลาคม 2569

  • October 25 · 59 min

    วิธีปฏิบัติที่ลัดสั้น : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 4 ต.ค. 2569

    "วิธีที่ง่ายที่สุดดูจิตตัวเอง ทำกรรมฐานไปแล้วรู้ทันจิตตัวเองไปเรื่อยๆ ไม่ได้มุ่งที่สงบ ทำกรรมฐานไป จิตฟุ้งซ่านก็รู้ จิตสงบก็รู้ เวลาฟุ้งซ่านแล้วเราไม่ชอบก็รู้ เวลาสงบเราชอบก็รู้ เวลาฟุ้งซ่านเราไม่ชอบ เราอยากให้หายก็รู้ รู้ว่าอยากหายแล้ว เวลามันสงบเราชอบ แล้วพอชอบเราก็อยากรักษา เราก็รู้ว่าอยากรักษา ค่อยรู้จิต ค่อยรู้แล้วละเอียดประณีตมากขึ้นๆ ฝึกเรื่อยๆ ไป มันจะไม่ยากหรอก การภาวนาเราจะตัดตรงเข้าที่จิต แล้วมันดีอย่างไร กุศลเกิดที่จิต กุศลไม่ได้เกิดที่กาย อกุศลเกิดที่จิต อกุศลไม่ได้เกิดที่กาย มรรคผลเกิดที่จิต มรรคผลไม่ได้เกิดที่กาย กายมันเหมือนบ้าน จิตเป็นเจ้าของบ้าน กายก็เหมือนชุมโจร จิตคือหัวหน้าโจร ถ้าเราเข้าไปฆ่าหัวหน้าโจรตาย จับหัวหน้าโจรได้ ลูกน้องมันแตกหมด ถ้าเราสามารถเข้ามาถึงตัวจิตใจตัวเองได้ ขันธ์ 5 เราจะเห็นเลย รูป เวทนา สัญญา สังขาร ไม่ใช่ตัวเรา เห็นทันทีเลย รวดเร็ว ไม่ช้า ไม่เนิ่นช้า เหลือจิตเป็นเราอันเดียว เราก็ทำกรรมฐานของเราต่อไป คราวนี้เราจะเข้ามาที่ตัวจิตจริงๆ แล้ว เราก็เห็นจิตตั้งมั่นอยู่ เราฝึกมาเยอะจิตก็ตั้งมั่น เราไม่รักษาจิตที่ตั้งมั่น จิตที่ตั้งมั่นเกิดแล้วก็ดับ เกิดจิตที่ดูรูป จิตที่ดูรูปเกิดแล้วก็ดับ เกิดจิตที่ตั้งมั่น จิตที่ตั้งมั่นดับ เกิดจิตที่ไปคิด จิตที่ไปคิดดับ เกิดจิตที่ตั้งมั่น สลับไปเรื่อยๆ สุดท้ายปัญญามันจะเกิด ปัญญาคือความรู้รวบยอด มันจะเกิดว่าจิตนี้ไม่ใช่ตัวเรา จิตก็ไม่ใช่ตัวเรา ตัวเราไม่มี นี่เป็นวิธีภาวนาที่ลัดมากเลย" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 4 ตุลาคม 2569

  • October 22 · 56 min

    ธรรมนิยาม : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 3 ต.ค. 2569

    "ความแก่เป็นเรื่องธรรมดา ไม่ได้มีความอยากจะไม่แก่ หรือความเจ็บไข้เป็นธรรมดา ไม่ได้มีความอยากไม่เจ็บไข้ ความตายเป็นธรรมดา ไม่ได้มีความอยากที่จะไม่ตาย พอเราเห็นธรรมดา ธรรมดาของร่างกาย ต้องแก่ ต้องเจ็บ ต้องตาย เพราะมันมีธรรมนิยาม เกิดมาแล้วมันไม่เที่ยง มันถูกความทุกข์บีบคั้นให้แตกสลายอยู่ตลอดเวลา มันเป็นไปตามเหตุ ตามปัจจัย ไม่ใช่ตามที่เราสั่ง อันนี้เป็นธรรมนิยาม เราเข้าใจธรรมนิยาม เข้าใจความจริงของชีวิต ร่างกายมันเป็นอย่างนี้ล่ะ พอจิตมันเข้าใจความจริง เข้าใจธรรมะอันนี้แล้ว ความอยากก็ไม่เกิดขึ้น ไม่มีความอยากไม่แก่ อยากไม่เจ็บ อยากไม่ตาย เพราะรู้ว่าความแก่เป็นธรรมดา ความเจ็บเป็นธรรมดา ความตาย เป็นธรรมดา เห็นไหมว่าเราภาวนาแล้ว จนกระทั่งใจเรายอมรับธรรมดา ธรรมดานั่นล่ะคือธรรมะ คำเดียวกันเลย ธรรมดา ความเป็นธรรมดา ธรรมะเป็นความจริงที่เราหนีไม่พ้น ชอบหรือไม่ชอบไม่สำคัญ อย่างไรก็หนีไม่พ้น" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 3 ตุลาคม 2569

  • October 21 · 1 hr 4 min

    เข้าใจความเป็นจริงของโลก : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 27 ก.ย. 2569

    "ฝนจะตก น้ำจะท่วม ไม่ใช่สิ่งที่เราจะบังคับมันได้ แต่ถ้าฝนตกน้ำท่วม น้ำเข้าบ้านเรา เราจะป้องกันอย่างไร ก็หาทางป้องกันไม่ให้น้ำเข้าบ้าน ป้องกันแล้วไม่สำเร็จ น้ำเข้ามาในบ้าน เราก็รู้ โลกก็เป็นอย่างนี้ล่ะ ไม่ได้สมอยากตลอดหรอก โลกเป็นอย่างนี้ล่ะ โลกนี้ไม่น่าอยู่เลย โลกนี้มีแต่ทุกข์ เดี๋ยวก็ทุกข์เรื่องโน้นเดี๋ยวก็ทุกข์เรื่องนี้ ไม่น่ายึดถือเลย เรามีร่างกาย เราก็ทุกข์ เรามีบ้านเราก็ทุกข์ มีรถยนต์ลอยน้ำไปแล้ว เราก็ทุกข์อีก ใจมันเห็น เห็นแต่ทุกข์ ใจมันจะคลายออกจากความยึดถือในโลก สุดท้ายเราจะพ้นจากโลก คือเราจะไม่เกาะเกี่ยวยึดถือในโลก สภาวะที่พ้นโลกแล้วมีชื่อเรียกว่าโลกุตตระ โลกุตตระคือคำว่าโลกกับอุตตระ อุดร อุดรก็คือเหนือ ทิศเหนือ อยู่เหนือโลก จิตเราจะอยู่เหนือโลก โลกก็เป็นโลกอยู่อย่างนั้นล่ะ โลกก็ยังไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตาอยู่นั่นล่ะ แต่จิตเราอยู่เหนือโลก คือจิตเราไม่หวั่นไหวไปกับโลก ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้น จิตเราไม่หวั่นไหวเพราะเราอยู่เหนือแล้ว เหมือนเราอยู่บนเครื่องบินอย่างนี้ ข้างล่างกำลังแผ่นดินไหวอยู่ เราก็ไม่ได้เดือดร้อนด้วย โลกมันกำลังสั่นสะเทือน เราอยู่บนอากาศไม่เกี่ยว หรืออยู่บนดาวเทียมอยู่ในสถานีอวกาศ เห็นโลกมันแผ่นดินไหวสึนามิมาอะไรอย่างนี้ ไม่กระทบถึงเรา ใจที่ฝึกดีแล้วมันจะพ้นโลกออกไป แล้วมันก็จะเห็นโลกไม่มีอะไรเลย โลกนี้ไม่น่ายึดถือเลย มีแต่ทุกข์" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 27 กันยายน 2569

  • October 20 · 1 hr 1 min

    รู้อารมณ์กรรมฐานเพื่อจะรู้ทันจิต : หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช 26 ก.ย. 2569

    "เราทำกรรมฐาน ไม่ใช่ไปให้ความใส่ใจ สนใจกับตัวอารมณ์กรรมฐาน หรือตัววิหารธรรม อันนั้นเป็นแค่เหยื่อล่อ ที่จะทำให้เราอ่านจิตตัวเองออก อย่างเราหายใจออก หายใจเข้า คนส่วนใหญ่บอกให้ทำอานาปานสติ จิตจะไหลลงไปแช่อยู่ที่ลมหายใจ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ลมก็ค่อยๆ ระงับ กลายเป็นแสง จิตก็ไหลเข้าไปในแสง คราวนี้นิมิตอะไรสารพัดมันหลอกแล้ว เราใช้อารมณ์กรรมฐานเป็นเหยื่อล่อ เพื่อจะรู้ทันจิต เป็นเครื่องสังเกตจิต จับหลักตัวนี้ให้แม่น แล้วจะภาวนาง่าย เราไม่ได้รู้อารมณ์กรรมฐานเพื่อให้จิตสงบ ไม่ได้รู้อารมณ์กรรมฐานเพื่อให้จิตสุข ไม่ได้รู้อารมณ์กรรมฐานเพื่อให้จิตดี เรารู้อารมณ์กรรมฐานเพื่อจะรู้ทันจิต" หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 26 กันยายน 2569

Showing 1–20 of 67 episodes