Jacques Haers: 'Wat ons bijeenbrengt is troost, wat ons scheidt is troosteloosheid'
Jacques Haers is jezuïet en emeritus professor theologie aan de KU Leuven. Hij was pastoor en diensthoofd van de Universitaire Parochie van de KU Leuven. Hij is bevrijdingstheoloog en sterk begaan met ecologische spiritualiteit. Daarnaast bouwde hij grote expertise op in conflictbeheersing: het wegnemen van geweld uit conflicten. Haers verwijst herhaaldelijk naar paus Franciscus. Net als Franciscus zegt hij dat we geen tijdperk van verandering meemaken, maar een verandering van tijdperk. De gebruikelijke structuren werken volgens hem niet meer en zullen moeten veranderen. Dat geldt ook voor de democratie: die moeten we herdenken. De gemeenschappelijke onderscheiding, een essentieel begrip in de Ignatiaanse spiritualiteit van de jezuïeten, kan daarop een antwoord helpen geven. Ook binnen de Kerk is conflictbeheersing onontbeerlijk, bijvoorbeeld door synodaliteit: het samen op weg gaan van álle gelovigen. Een Kerk met synodaliteit als grondhouding wil heel verschillende vormen van kerk-zijn tot wederzijdse empathie en toenadering brengen. Jacques Haers is de bescheidenheid zelve, maar is een denker van groot formaat die analyses maakt en inzichten aanreikt die verrassen en verrijken. Het gesprek met hem gaat over de lege stoel waarop iemand moet plaatsnemen: iemand die uitgesproken betrokken partij is, maar niet werd uitgenodigd. Het gaat over Dances with Wolves, over wie in het kraaiennest zit of hoort te zitten, en over het onderscheid tussen borders en frontiers. En over de bisschop die ook de bisschop is van de bloemen en de bijen, over het zijn en de schepping, en over de zoektocht naar houvast en spiritualiteit die jongeren van vandaag sterk kenmerkt.
