Mila’s Audiodagboek

Mila

Ik ben Mila. 36, woon alleen en praat iets te vaak hardop tegen mijn telefoon.

Het begon met een man in het appartement tegenover me. Gewoon nieuwsgierigheid, dacht ik. Tot ik steeds vaker ging kijken. En tot hij misschien terugkeek.

In Mila’s Audiodagboek vertel ik alles wat ik eigenlijk voor mezelf had moeten houden. Over Thom, de vrouw aan de overkant, mijn verrekijker en de vraag wie hier nu eigenlijk naar wie kijkt.

Begin bij Memo 1. Dan begrijp je misschien hoe dit zo uit de hand kon lopen.

Nieuwe memo’s meerdere keren per week.
Ook te beluisteren op Spotify.

Play

Open in

47 episodes
Avg 5 min
Dutch

Episodes 47

Newest Oldest Longest

All20 Unplayed20 In progress0 Played0

Counted on this page — what you have heard stays on this device, so it is not something the list can be paged by.

S1 · E120
October 6 · 5 min
Mila's Audiodagboek – Memo 120: Aan de overkant
Ik had mezelf iets beloofd. Ik zou haar niet zoeken. Niet wachten bij de supermarkt. Niet toevallig gaan lunchen waar ik haar eerder zag. Maar als ik haar nog één keer tegenkwam... zou ik niet weglopen. Geen raam. Geen glas. Geen spel. Gewoon naar haar toe. En zeggen: "Hoi. Ik ben Mila." Vandaag kreeg ik die kans. Dit is mijn laatste memo. Welkom bij Mila's Audiodagboek.
October 4 · 4 min
Mila's Audiodagboek – Memo 119: Genoeg
Ik heb het gordijn dichtgedaan. Niet omdat ik Eva niet meer wilde zien. Misschien juist omdat ik haar wél wil zien. Maar niet meer zo. Ik ben ooit begonnen met kijken naar een man aan de overkant. Inmiddels weet ik wanneer er licht brandt, wie er binnenkomt en wie naar welk raam kijkt. Ik heb gewacht. Gevolgd. Getest. En ergens onderweg werd nieuwsgierigheid iets anders. Dus ik heb een besluit genomen. Niet over Eva. Over mij. Welkom bij Mila's Audiodagboek.
S1 · E118
October 2 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 118: Dit ben ik niet
Vier vingers over mijn hand. Meer gebeurde er eigenlijk niet. En toch voelde dat in de supermarkt intiemer dan veel van wat er tussen onze ramen is gebeurd. Sindsdien denk ik aan haar stem. Haar parfum. Hoe dichtbij ze stond. En natuurlijk stond Eva vanavond weer aan de overkant. Glas. Haar. Dat eerste knoopje. Mijn lichaam kende het spel meteen. Alleen gebeurde er deze keer iets wat ik niet had verwacht. Ik had geen zin meer om te winnen. Welkom bij Mila's Audiodagboek.
S1 · E117
September 30 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 117: Hoi
Aan de overkant durven we inmiddels behoorlijk veel. Zolang er maar een straat tussen zit. Vandaag stond ik in de supermarkt bij de pasta. Ik wilde spaghetti pakken. Zij blijkbaar ook. Onze handen raakten elkaar. Ik keek op. Eva. Na alles wat we aan weerszijden van die ramen hebben gedaan... was er ineens nog geen halve meter tussen ons. En het enige wat ik kon bedenken was: "Oh... hoi." Welkom bij Mila's Audiodagboek.
S1 · E116
September 28 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 116: Nog één keer
Eva was alleen bij Thom. Dat is op zichzelf inmiddels niet eens zo vreemd meer. Maar dit keer zag ik haar binnenkomen. Met een sleutel. En later stond ze voor het raam. Glas. Haar los. Eén knoopje. Onze taal. Alleen stopte ze daar niet. En ergens halverwege besefte ik dat we elkaar niet meer nadeden. We vertelden elkaar wat we wilden. Zonder één woord te zeggen. Welkom bij Mila's Audiodagboek.
S1 · E115
September 25 · 5 min
Mila's Audiodagboek – Memo 115: Onderdeel
Ik dacht altijd dat ik degene was die keek. Naar Thom. Naar Eva. Naar wat er aan de overkant gebeurde. Maar inmiddels kijkt Eva terug. Ze herkent me buiten. Ze speelt met me. En ik wacht zelfs tot ze bij het raam staat voordat ik mijn badjas laat vallen. Dus misschien stel ik al die tijd de verkeerde vraag. Niet: waarom laat Eva mij kijken? Maar: voor wie doet ze het eigenlijk? En weet Thom daar iets van? Welkom bij Mila's Audiodagboek.
S1 · E114
September 23 · 5 min
Mila's Audiodagboek – Memo 114: De deur open
Hoeveel doe je nog toevallig als je eerst wacht tot iemand kijkt? Vanavond stond ik in mijn badjas voor het raam. Niet omdat ik iets wilde zien. Ik wachtte op haar. Pas toen ze verscheen, liep ik naar de badkamer. De deur bleef open. Het licht bleef aan. En mijn badjas bleef niet lang aan. Welkom bij Mila's Audiodagboek.
S1 · E113
September 21 · 4 min
Mila's Audiodagboek – Memo 113: Terwijl hij haar vasthoudt
Sinds de lunch voelt het anders wanneer ik Eva aan de overkant zie. Ze is niet meer alleen iemand achter een raam. Ik weet nu hoe het voelt als ze op een paar meter afstand naar me kijkt. Hoe haar gezicht verandert wanneer ze me herkent. En misschien is dat waarom wat er vanavond gebeurde zo anders binnenkwam. Thom en Eva stonden samen voor het raam. Hij had alleen aandacht voor haar. Maar Eva? Die keek ergens anders naar. Welkom bij Memo 113 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E112
September 19 · 5 min
Mila's Audiodagboek – Memo 112: Eva
We hebben tegenover elkaar gezeten. Elkaar aangekeken. Hetzelfde spel gespeeld dat begon tussen twee ramen. En toch weet ik nog steeds niet hoe ze heet. Dat begon me ineens enorm te irriteren. Want hoe kun je zoveel over iemand denken zonder zelfs maar een naam voor haar te hebben? Dus heb ik haar er eentje gegeven. Voorlopig. Tot ik ooit genoeg lef heb om naar haar echte naam te vragen. Als dat ooit gebeurt. Welkom bij Memo 112 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E111
September 17 · 7 min
Mila's Audiodagboek – Memo 111: Geen raam
Aan de overkant kan ik mezelf nog van alles vertellen. Dat ze misschien niet naar mij kijkt. Dat een glimlach niets betekent. Dat een glas gewoon een glas is. Maar wat gebeurt er als degene naar wie je al weken kijkt ineens een paar meter verderop zit? Geen Thom. Geen appartement. Geen raam tussen ons in. Ik zag haar eerder dan zij mij zag. En heel even had ik dus nog de keuze om op te staan en weg te gaan. Dat deed ik niet. Toen zag ze mij. Ze schrok. En daarna pakte ze haar glas. Welkom bij Memo 111 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E110
September 15 · 7 min
Mila's Audiodagboek – Memo 110: Ze wacht
Ik had alles verwijderd. Mijn notities over Thom. Mijn notities over haar. Geen patronen meer zoeken. Geen tests. Geen spelletjes. En toen stond ze alleen in zijn donkere appartement. Steeds opnieuw bij het raam. Ik hield mezelf verborgen achter mijn gordijn en besloot niets te doen. Geen glas. Geen haar. Geen knoopjes. Als er werkelijk iets tussen ons gebeurde, moest het deze keer maar van haar komen. Dat was het plan. Tot ze een glas pakte. Welkom bij Memo 110 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E109
September 13 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 109: Ik stop ermee
Er zijn dingen die minder onschuldig worden zodra je ze opschrijft. Een glas. Haar los. Twee knoopjes. Een blik tijdens een kus. Los van elkaar betekenen ze niets. Onder elkaar in een notitie... zien ze er ineens uit als een patroon. En dat patroon kende ik. Ik had het namelijk al eens eerder gemaakt. Met Thom. Dus besloot ik dat het genoeg was. Geen notities meer. Geen tests. Geen wachten bij het raam. Ik stop ermee. Alleen blijkt stoppen een stuk makkelijker... wanneer er aan de overkant niemand op je lijkt te wachten. Welkom bij Memo 109 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E108
September 12 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 108: Terwijl hij erbij is
Ik dacht dat het makkelijker zou worden als Thom erbij was. Veiliger misschien. Want wat er tussen haar en mij gebeurt, gebeurt alleen wanneer we elkaar zien. Tenminste... dat dacht ik. Maar terwijl zij samen op de bank zaten, merkte ik iets waar ik me ongemakkelijker bij voelde dan bij die open knoopjes. Thom keek naar haar. Zij keek naar hem. En soms... leek ze naar mij te kijken. En ineens vroeg ik me af: Weet hij eigenlijk dat er misschien nóg iemand in de kamer is? Welkom bij Memo 108 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E107
September 10 · 5 min
Mila's Audiodagboek – Memo 107: Mijn beurt
Sinds ik weet dat zij écht de vrouw was die ik op straat volgde, voelt het raam anders. Minder veilig. Ik weet nu hoe dichtbij ze eigenlijk kan zijn. Dus ik had besloten het spel even met rust te laten. Geen tests. Geen knoopjes. Geen gebaren. Gewoon kijken. Dat hield ik een paar dagen vol. Tot zij weer bij Thom was. Ik wilde één ding weten: Als ik haar niets geef... komt er dan iets van haar? Welkom bij Memo 107 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E106
September 8 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 106: Ze was het
Gisteren liep ik achter een vrouw aan. Twee straten lang. Omdat ik dacht dat zij het was. Ik kwam dichtbij genoeg om bijna zekerheid te krijgen en haakte toen af. Sindsdien probeer ik mezelf wijs te maken dat ik waarschijnlijk gewoon achter een willekeurige vrouw ben aangelopen. Dat werkte best aardig. Tot vanavond. Ze kwam bij Thom aan. Dezelfde beige jas. Dezelfde tas. Zij was het. En nu zit ik met een veel vervelender vraag. Als ik haar gisteren kon zien... heeft zij mij dan misschien ook gezien? Welkom bij Memo 106 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E105
September 6 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 105: Achter haar aan
Gisteren vroeg ik mezelf af wat ik zou doen als ik haar ineens buiten tegenkwam. Vandaag dacht ik dat het gebeurde. Donker haar. Dezelfde lengte. Dezelfde manier van lopen. Ik zag haar voor me op straat en kon haar gezicht nét niet goed zien. Ik had gewoon door kunnen lopen. Dat deed ik niet. Ik ging achter haar aan. Eerst een paar meter. Toen een straat. Toen nog één. Steeds met dezelfde gedachte: Als ze zich omdraait, weet ik het. Maar hoe dichter ik bij het antwoord kwam... hoe minder zeker ik wist of ik het eigenlijk wilde hebben. Welkom bij Memo 105 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E104
September 5 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 104: Zonder het raam
Gisteren wilde ik weten hoe ver zij zou gaan. Uiteindelijk was ik degene die stopte. Ik deed mijn blouse dicht, trok het gordijn dicht en zat daarna met trillende handen op de bank. Op dat moment voelde het alsof ik een grens over was gegaan. Vandaag realiseerde ik me iets anders. Het engste is niet wat er gisteren tussen twee ramen gebeurde. Het engste is dat zij niet in dat raam woont. Ze loopt buiten. Ze doet boodschappen. Ze staat ergens koffie te bestellen. En theoretisch kan ik haar dus gewoon tegenkomen. Wat zeg je tegen iemand met wie je zoiets hebt gedaan... als je elkaar nog nooit hebt gesproken? Welkom bij Memo 104 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E103
September 4 · 5 min
Mila's Audiodagboek – Memo 103: Hoe ver?
Gisteren besloot ik dat ik haar zou testen. Niet met een blik of een glimlach. Iets specifieks. Iets wat niet zo makkelijk als toeval weg te verklaren is. Vanavond kreeg ik mijn kans. Thom was er niet. Zij wel. Alleen. Dus ik pakte een glas. Zij pakte een glas. Ik liet mijn haar los. Zij liet haar haar los. En toen dacht ik: Oké. Als dit echt een spel is... hoe ver gaat ze dan? Het antwoord had ik misschien beter niet kunnen proberen te vinden. Welkom bij Memo 103 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E102
September 3 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 102: Doe je dat expres?
Eergisteren keek ik terwijl ik had moeten wegkijken. Maar daar lig ik niet eens het meest van wakker. Zij keek terug. Tenminste... dat dacht ik. Vandaag was ze er opnieuw. En deze keer gebeurde er bijna niets. Geen bank. Geen kleding op de grond. Geen intimiteit tussen haar en Thom. Alleen een raam. Twee vrouwen aan weerszijden van een straat. En een paar kleine bewegingen die stuk voor stuk toeval konden zijn. Tot ik besloot er zelf eentje te maken. Welkom bij Memo 102 van Mila's Audiodagboek.
S1 · E101
September 1 · 6 min
Mila's Audiodagboek – Memo 101: Tijdens
Na honderd memo's dacht ik dat ik inmiddels wel wist waar mijn grens lag. Niet dus. Vanavond waren Thom en zij samen. Op de bank. Eerst gewoon zoals altijd. Een glas wijn, praten, lachen, zoenen. Tot het niet meer "zoals altijd" was. En ik bleef kijken. Ook toen hun kleding verdween. Ook toen ze niet meer stopten bij zoenen. Ook toen ik heel goed wist dat ik eigenlijk mijn gordijn dicht moest trekken. Maar dat was niet eens het ergste. Want terwijl zij met hem bezig was... keek ze naar buiten. Mijn kant op. Niet één keer. En op een gegeven moment wist ik niet meer wat intiemer voelde: wat zij daar met Thom deed... of hoe ze ondertussen naar mij leek te kijken. Welkom bij Memo 101 van Mila's Audiodagboek.

Showing 1–20 of 47 episodes