Ep. 285. TCT 2026 - część 3. To TAVR or not to TAVR. I krytyczne spojrzenie na AI.
Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie badań z TCT 2026. Badanie PROGRESS, opublikowane w NEJM (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2607326), objęło 744 pacjentów z umiarkowaną stenozą aortalną i cechami zwiększonego ryzyka, porównując wczesne TAVI z zalecanym w wytycznych nadzorem klinicznym. Autorzy uznali, że TAVI zmniejszało po dwóch latach ryzyko zgonu lub zdarzeń niewydolności serca, jednak krytyczna analiza wyników podważa zasadność tak daleko idących wniosków i rozszerzania wskazań do zabiegu. Badanie było otwarte, a wczesne TAVI stosowano u pacjentów z umiarkowaną stenozą, u których standardowo nie ma jeszcze wskazań do interwencji, przy czym ze względu na niskie ryzyko zabiegowe część z nich mogłaby być raczej kandydatami do chirurgicznej wymiany zastawki niż TAVI. W grupie TAVI poważne wczesne powikłania wystąpiły u około 6% chorych, udar u niemal 1%, a aż 13% wymagało implantacji stymulatora, co stanowi istotny koszt kliniczny procedury. Dodatkowo w obserwacji odległej zmarły cztery osoby więcej w grupie TAVI, co oznaczało około 14% wyższą śmiertelność, choć różnica nie była istotna statystycznie. Autor zwraca również uwagę na możliwe konflikty interesów związane z finansowaniem badania przez przemysł zastawkowy oraz udziałem przedstawicieli firmy wśród współautorów publikacji. Korzyść w zakresie jakości życia należy interpretować ostrożnie, ponieważ wyjściowy wynik KCCQ wynosił około 65 punktów, a więc pacjenci byli w relatywnie dobrym stanie w porównaniu z typowymi populacjami kierowanymi do TAVI. Wcześniejsza implantacja oznacza ponadto wcześniejsze rozpoczęcie procesu zużywania się protezy biologicznej i może komplikować przyszłe leczenie, w tym dostęp do tętnic wieńcowych lub kolejne interwencje typu valve-in-valve. Z perspektywy systemu ochrony zdrowia rutynowe rozszerzenie wskazań mogłoby kierować ograniczone zasoby do pacjentów z umiarkowaną stenozą, podczas gdy chorzy z ciężką, objawową wadą czekaliby na potrzebny zabieg. Najważniejszy wniosek jest taki, że PROGRESS nie powinno prowadzić do automatycznego wykonywania TAVI u każdego pacjenta z umiarkowaną stenozą i dodatkowymi cechami ryzyka, a decyzje powinny uwzględniać rzeczywiste wskazania, ryzyko powikłań, perspektywę pacjenta i ograniczenia systemu opieki zdrowotnej. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.