#0061 - Als presteren je steeds verder van jezelf brengt.
Wat gebeurt er als de strategie die je jarenlang heeft geholpen om te overleven, je uiteindelijk steeds verder van jezelf af brengt? In deze aflevering gaat Matthijs in gesprek met Shaiq Hussain (46). Geboren in Pakistan, onder ingrijpende omstandigheden, wordt hij als baby naar Nederland gebracht en groeit hij op bij zijn adoptieouders. Een begin van zijn leven waar hij zelf geen herinneringen aan heeft, maar dat diep doorwerkt in hoe hij zich later door de wereld beweegt. Al jong ontdekt Shaiq een manier om zijn plek veilig te stellen: presteren. Uitblinken op school, in sport en later in zijn carrière. Want ergens onder die drang om de beste te zijn, ligt een diepere angst: opnieuw afgewezen worden of weg moeten. Jarenlang brengt die strategie hem ver. Tot verschillende gebeurtenissen in zijn leven hem confronteren met een vraag die niet langer met harder werken of beter presteren te beantwoorden is: wie ben ik eigenlijk als ik stop met leven vanuit wat mij ooit heeft beschermd? Het gesprek gaat over adoptie en identiteit, vaderschap, afwijzing en prestatiedrang. Maar ook over een donkere periode waarin Shaiq voor het leven kiest en opnieuw contact maakt met een deel van zichzelf dat hij lange tijd heeft onderdrukt: zijn kracht, boosheid en vermogen om grenzen te stellen. Een open gesprek over hoe ver je van jezelf kunt afdwalen — en wat ervoor nodig is om het jongetje dat je ooit was en de man die je bent geworden weer bij elkaar te brengen. Over aanwezig blijven, leren luisteren naar je lichaam en de moed om uiteindelijk je eigen plek in te nemen.
